Welkom bij de Learning Community HILL Venray

Presentatoren: Alex van Vliet, Jeanet Laureijs en Jolanda Rijnders (Gilde Opleidingen)

Na geïnspireerd te zijn door de openingskeynote van Filip Dochy over Hill, en als provinciegenoot, is het voor de hand liggend dat je gaat kijken bij de workshop van de Learning Community HILL van de opleiding Welzijn van Gilde Opleidingen. Kennelijk vonden dat er meer, want het was goed vol in de ruimte.

Tijdens de sessie werden we meegenomen in het implementatietraject zoals dat momenteel plaatsvind binnen het opleidingsteam. Een focusgroep van een zevental docenten heeft een visiedocument geschreven en toestemming gekregen om hier mee aan de slag te gaan. Hierbij zijn nadrukkelijk alle teamleden bij betrokken. Een vijftiental docenten is begonnen om bij de eerstejaars studenten de elementen van HILL in het onderwijsprogramma te implementeren. Er werden wel een aantal voorbeelden gegeven over hoe het onderwijs er bij deze groep uitziet, maar een echt concreet beeld heb ik me niet kunnen vormen. Er vindt in ieder geval beduidend minder kennisoverdracht plaats en worden de studenten meer geactiveerd om met de kennis aan de slag te gaan. Er wordt geleerd aan de hand van authentieke opdrachten die uit het werkveld komen. Momenteel wordt een format ontwikkeld

Mooi om te horen was dat ook de studenten direct vanaf het begin betrokken werden bij de uitwerking van het plan. Zo zijn studenten ingezet om in de rollenspelen tijdens de training feedback te leveren. Inmiddels zijn er vier studenten die in diverse overlegplatforms aanwezig en laten hun stem horen. Deze studenten gaan op eigen initiatief ook de VMBO scholen in de buurt langs om de aankomende studenten te vertellen over hun onderwijssysteem.

Hierna volgde geanimeerde gesprekken tussen de aanwezigen in de zaal en de presentatoren. Als ik het allemaal zo hoor, heerst er veel passie voor dit onderwijssysteem binnen de opleiding. En dan kan het alleen maar slagen. Toch?

Geinteresseer? Wil je meer weten? Je kunt contact met ze opnemen.

Keynote Filip Dochy

Tijdens de opening gaf Filip Dochy, hoogleraar onderwijskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven, een korte keynote over High Impact Learning that Lasts (HILL).  Hierin beschreef hij de zeven bouwstenen die nodig zijn om er voor te zorgen dat hetgene een student leert ook beklijft. Nu kan ik daar wel een verslag over schrijven, maar het is makkelijker om naar het onderstaande kort introductiefilmpje (3 minuten) van Filip Dochy zelf te kijken en zelf te horen wat HILL inhoudt.

Ben je net als ik geïnspireerd geraakt over HILL, in het YouTube kanaal van HILL vind je meer filmpjes, waar dieper op de materie wordt ingegaan. Zeker het kijken waard.

Makathon als werkvorm voor een leven lang leren

Hieronder een bericht van mijn collega’s Tim van der Voord en Tom Hogendoorn (ROC Nova College).

Vandaag mochten wij ons Makathon concept presenteren op CVI #mbo congress Kultuer en Mienskip in Leeuwarden. Via deze weg willen we alle ruim 70 deelnemers aan onze workshop ‘Makathon als werkvorm voor een leven lang leren’ bedanken voor hun enthousiaste deelname! We zijn erg verrast over de geweldige ideeën die zijn ontwikkeld in slechts 30 minuten tijd om in het mbo onderwijs te werken aan een leven lang leren en onze studenten beter voor te bereiden op de digitale wereld om ons heen! Van 16-18 mei organiseren wij de Makathon Smart Solutions voor Zorg en Welzijn en van 3-5 oktober de Makathon Smart Solutions voor Water en Natuur, meer info: http://www.makathon.nl  #cviov (Coöperatie DOON, ROC Nova College, Consortium voor Innovatie, PWN, De Hartekamp Groep)

De gefilmde pitches van deze sessie zijn via deze post op Twitter terug te vinden.

BlockChain – De student centraal

Daar heb ik nou altijd iets van willen weten. BlockChain! Een hype, die ook keurig in alle hype cyclussen staat (ondertussen al weer net over de top en op weg naar de afgrond…).

Joël de Bruijn loodste ons door de golven op een onnavolgbare manier. Ik ga hier niet herhalen hoe hij zeer beeldend op een Jip en Janneke manier de kern van de zaak wist te schetsen, maar ik raad iedereen aan zijn presentatie te bekijken als die straks on-line verschijnt bij het verslag van deze conferentie.

De relatie met onze studenten en het onderwijs komt kort samengevat neer op de ‘waarde’ van gegevens van onze studenten. Ter illustratie, een diploma is een waardepapier. Het heeft een zekere rechtsgeldigheid, maar wat nu als dat papier er niet meer is en het aanwezig is in de vorm van een digitaal bestand? Wie gelooft dan nog in de ‘waarde’ van dat bestand dat een student on-line heeft staan? Daar komt BlockChain om de hoek kijken en kan dit een manier zijn om de echtheid te waarborgen. Dat geldt op een gegeven moment niet alleen voor het eindresultaat (het diploma), maar kan ook toegepast worden op cijfers, voortgang, BPV etc. Het waarborgen van informatie kan hiermee worden vastgesteld.

De kansen in het onderwijs, liggen op het gebied van het portfolio (student is niet alleen eigenaar van de inhoud, maar ook van de echtheid). Maar ook de efficiëntie van processen en de gelijkwaardigheid van de informatie positie van partijen biedt mogelijkheden.

De uitdagingen zijn er natuurlijk ook. Gegevens zijn nooit meer te muteren. Dit lijkt in elk geval in strijdigheid met de AVG. Ook een bewerkersovereenkomst is bij BlockChain van generlei waarde meer. En tot slot noemt Joël het grote energieverbruik dat de knooppunten voor BlockChain op souperen.

En tot slot zijn er de problemen rondom het gebrek aan expertise op dit gebied en de lange doorlooptijd. Hoe gaat zich dit verhouden tot relatief snelle veranderingen in onze beroepsgroepen waar we voor opleiden?

Alles bij elkaar een zeer goed verhaal, met humor en deskundigheid gebracht, over deze hype en terecht de slotopmerkingen, die bij elke hype horen, let op wat je ermee gaat/kunt doen, maar volg het zeker!

 

Welke ICT-competenties zijn belangrijk voor mbo-docenten?

Zo, daar gaan we eens lekker voor zitten. Eindelijk iemand die ons gaat vertellen wat we altijd hebben willen weten!

Eerst een korte introductie over het iXperium, waarbij de driehoek onderzoek, onderwijs en opleiding centraal staat. En waarbij de kreet: samen ‘dingen’ maken in het centrum staat. ik was al eens op bezoek bij het iXperium van het ROC de Leijgraaf in Oss en was dus enigszins voorbereid.

Maar deze workshop verraste me toch weer. Geen lijstje met competenties, maar een voorbeeld van een actieve werkvorm, waarbij we zelf aan de slag moesten en na moesten denken over de bekwaamheden die we nodig vonden voor een docent. Er werden groepen ingedeeld en de helft ging aan de slag voor een startende docent, de rest mocht stoeien met de competenties voor een docent met jaren ervaring. Het koste ons even moeite om vast te stellen dat we het niet over onze collega’s moesten hebben, maar moesten kijken naar de gewenste competenties bij een ervaren docent, maar toen gingen we voortvarend van start. Het leverde levendige discussies op! En een ingevulde plaat natuurlijk:

Aan het eind nog en korte round-up en de conclusie dat het niet zozeer gaat om een lijstje waarop je kunt afvinken, maar dat de discussie met elkaar (met een team) de kern van de zaak veel meer raakt.  Praat met elkaar over de gewenste competenties in een team en maak zo een start voor de gewenste competenties in het licht van de koers van je school!

 

 

 

MBO lab: HET KAN WEL!

Een presentatie, of eigenlijk meer een open gesprek met de MBO raad, de Inspectie van Onderwijs en het Ministerie van OCW.

Een soort van experiment, waarin twee scholen een casus aandroegen. De bedoeling was een open gesprek over vragen betreffende de BOT (begeleide onderwijs tijd).

De eerste casus kwam van het Grafisch lyceum in Utrecht. Kort samengevat betrof het hier een BOL opleiding waarbij studenten al de nodige kwalificaties hadden behaald in bijvoorbeeld een vorige opleiding of middels werkervaring. Het probleem was, hoe hiermee om te gaan. Meer dan een BOT probleem bleek dit tijdens het gesprek een organisatorisch probleem, waarbij met name de vrijstelling van studenten met betrekking tot BPV uren aan bod kwam. Door de deskundigen werd aangedragen dat de oplossing meer zat in een individuele vrijstelling, vastgesteld en goed geborgd. Vanzelfsprekend is het dan mogelijk deze studenten te clusteren, zodat de vrijstellingen ook daadwerkelijk studietijd verkorting opleveren. Toen dit eenmaal was geconstateerd was daarmee natuurlijk niet het organisatorische probleem opgelost, maar de inhoud werd vrij snel duidelijk. Ook de term Dola viel weer eens. een mogelijkheid voor de begeleiding van studenten die bijvoorbeeld buiten het gebouw bezig zijn met een activiteit. Als de tijd maar is ingeroosterd en de docent ook daadwerkelijk te bereiken is voor studenten, biedt dit zeker mogelijkheden voor BOT (op afstand).

De tweede casus kwam uit Zeeland Van Scalda. De situatie was een fikse krimp, waardoor gekozen is voor de zogenaamde ‘praktijkroute’, waardoor het mogelijk werd meerdere studenten toch een opleiding te bieden. Hier vind je meer informatie van een voorbeeld van Scalda. Ook hier was het maar de vraag of het om een daadwerkelijk BOT probleem ging. Gedurende het gesprek kwam de focus meer te liggen op de voortgang van de studenten en hoe zij daar zelf grip op konden houden/krijgen. Voor mijn gevoel kwamen we er niet helemaal uit, maar dat was ook niet zo vreemd, want de praktijkroute is er een met vele vragen en oplossingsmogelijkheden, waarbij met name de kwaliteitseisen voor de begeleiding en de rol van het assessment belangrijk zijn.

 

Al met al een boeiende bijeenkomst met een zeer open karakter en een meedenkende inspecteur.

 

De docent online? Wat drijft/bezielt/legitimeert docenten om gebruik te maken van social media platformen?

Practor Jeroen van der Laan, werkzaam bij het Hoornbeeck College ontvangt een zeer gedifferentieerd publiek in ruimte 1.13 van de Neushoorn. Gedifferentieerd omdat de redenen om deze workshop te bezoeken desgevraagd zeer uiteenlopen. Gevraagd welke vragen er vooral spelen, levert een heel rijk beeld op van vraagstukken die docenten bezig houden. De antwoorden lopen uiteen van verantwoorde keuzes tot effectieve keuzes. Aanleiding voor Jeroen om met enige survey data te laten zien hoe divers het beeld onder docenten ook buiten de ruimte van de workshop in de Neushoorn is.

Jeroen staat stil  bij de vraag welke keuze de docent heeft ten aanzien van online omgang met studenten en stelt dat er eigenlijk geen nieuwe vragen spelen rondom te maken keuzes. Hij doelt daarmee op codes, conventies en afspraken die we uit andere sociale contexten kennen waarin docenten en studenten interacteren.  Codes, conventies en afspraken die ons helpen om ook nieuwe gedragspatronen online in ‘banen te leiden’. Zijn voornamelijk ‘foute’ voorbeelden van online docentengedrag spreken boekdelen. Docenten vertonen meer of minder mediawijs gedrag en moeten de ongewilde, vaak pijnlijke  consequenties van dit gedrag aan den lijve ondervinden.

Welke keuzes heeft een docent en wat heeft dat van doen met zijn verantwoordelijkheid als docent? Ook de passief actieve docent kan zich niet aan zijn verantwoordelijkheid onttrekken. Hoe kijken leerlingen eigenlijk aan tegen het online contact met docenten? Ook nu onderbouwt Jeroen met cijfers dat er sprake is van frequent één op één contact tussen docenten en studenten. En met name dit één op één contact staat centraal in het verhaal van Jeroen. Hij suggereert daarmee dat situaties die niet te monitoren zijn of lijken, voor docenten heel awkward kunnen uitpakken

De bezoekers van de workshop gaan vervolgens in kleine groepjes een kwartier lang met elkaar in gesprek aan de hand van door Jeroen uitgedeelde casuïstiek. Aan de hand van concrete media posts (vnl. via de usual suspects Facebook, Twitter en Instagram) wordt de meerkeuzevraag gesteld: verstandig – neutraal – onverstandig. Ieder voorbeeld suggereert dat ook ieder bericht ‘out in the open’ voor iedereen toegankelijk is.

Na de onderlinge bespreking van de aangereikte casussen, vraagt Jeroen om met gebruik van Mentimeter in drie steekwoorden het gevoel te verwoorden dat de bespreking van de casussen heeft opgeroepen.

De bespreking van deze uitkomsten levert interessante inzichten op. Wat naar voren komt, heeft betrekking op de ruimte van de individuele docent om met dit vraagstuk om te gaan, wel of niet ingeperkt door het geschreven beleid. Ook speelt de vraag of dit vraagstuk op het niveau van het team kan en moet worden besproken en vooral met welk doel. Gaat het om eenduidigheid in  wenselijke codes en conventies? Gaat het om onderwijskundige keuzes die bepalend zijn voor kansen van de studenten? Alle studenten?! De reacties en onderlinge verschillen geven de indruk dat er voor teams en ook voor een practor als Jeroen nog veel te doen valt.

Beoordelen zonder cijfers: door rollen, vallen en opstaan

Deze workshop werd verzorgd door Kaylee Rosalina, Mieke van der Heijden en Pieter Vorstenbosch van Sint Lucas.

In de workshop werden we meegenomen in de ambities van St. Lucas, waarin zij naar ontwikkelingsgericht beoordelen willen gaan. Studenten ontvangen op hun gemaakte opdrachten feedback van personen die zij zelf selecteren. Dit kunnen medestudenten, docenten, maar ook mensen van buiten de school zijn, zoals vakspecialisten of ouders. Hierbij kiezen ze ook de onderdelen uit waarop ze beoordeeld willen worden. Er wordt in deze gesprekken geen echte waardering meer gegeven, maar alleen feedback. Een leercoach begeleidt het totale leerproces.

Sint

Lucas heeft hier een methodische aanpak voor ontwikkeld. Het eerst hebben zij de inhouden van het kwalificatiedossier uitgewerkt in de verschillende rollen die hun studenten aanleren. Het bevat zowel de kenmerken vanuit de beroepsrol en de verwachte beroepshouding. De keuze hiervoor is mede gemaakt vanuit de gedachte dat dit herkenbaar is voor een student en dat zij zich in die rol kunnen spiegelen aan rolmodellen. Deze rollen zijn verder uitgesplitst in een aantal competenties. Elke competentie is weer uitgesplitst in observeerbare gedragscomponenten. Deze verschillende rollen zijn gebaseerd op de Engelse Personal Learning and Thinking Skills.

Na deze theoretische uiteenzetting hebben we live een feedback-cyclus mogen ervaren. Aan de hand van de bekende marshmallow challenge mocht een groep in de rol van student kruipen. De overige aanwezigen mochten aan de hand van één rol de studenten observeren en beoordelen

op basis van een rubric-achtige indeling. Het bijzondere was dat er geen gedragsbeschrijvingen in de matrix stonden, maar dat de docent zelf moest bepalen op welk niveau de betreffende student zich bevind. De niveau-indelingen waren: stilstaand, beginnend, ontwikkelend, toepassen en innoverend. Hierna vulde de student als eerste zijn beoordeling in en kreeg pas na enkele minuten de feedback van de docent. Deze feedback kon de student nog meenemen in zijn eigen beoordeling. Hierna volgde een feedbackgesprek over de verschillende ingevulde lijstjes tussen alle betrokkenen.

De kracht van  deze manier van feedback geven is de systematische benadering, het eigenaarschap van de reflectie die bij de student ligt en de verschillende subjectieve observaties van diverse betrokkenen. Volgens mij moet dit voor een student veel meer informatie opleveren en stof tot reflecteren dan een ‘simpele’ beoordeling van één vakdocent.

Het beoordelingsraamwerk is te downloaden via deze link.

We zijn gestart!

Ik was lekker op tijd aanwezig, dus voorkwam ik de rij bij het ophalen van de badges. Hoewel ik moet zeggen dat het ook deze keer weer een goed geoliede machine was. Bij voorbaat weer dank aan de organisatie en de organiserende scholen. Lunch, diner, bewegwijzering en behulpzame mensen in overvloed!

De opening was spectaculair uitgevoerd door studenten. Daarna een onderhoudend verhaal van Filip Dochy. Zijn gedachtegoed is hier te vinden. En in een andere blog al beschreven.

Na deze inhoudelijke speech iets luchtigers. Samen muziek maken. Met een app werden noten, ritme en toonsoort aangeleverd door de aanwezigen in de zaal. Ik vond het indrukwekkend en zag allerlei toepassingsmogelijkheden met groepen studenten. Het was ter plekke mogelijk te stemmen over volume, maar ook tempo etc. van de muziek die deze mannen ten gehore brachten. Van een muziekkenner naast me begreep ik in elk geval dat wat ze deden indrukwekkend was. EN knap interactief met het publiek.

12 MBO Colleges in 12 minuten

Vorig jaar heb ik een MBO Talk gegeven en dat viel me niet mee. De talks die ik vandaag gezien heb, liepen heel wat gesmeerder dan die van mij. 

Pascal Koole en Paul van Maanen, allebei van ROC Midden Nederland, lieten in 12 minuten zien wat er is bereikt met, en geleerd van, een groot professionaliseringstraject bij 12 MBO Colleges rondom het digitaliseren van al het onderwijs.

Paul had zich speciaal uitgedost om zoveel mogelijk klanten naar binnen te halen. Dat ging hem goed af! Verder was hij vooral ondersteunend en faciliterend aanwezig, zoals het een CvB voorzitter betaamd.

Pascal straalde rust en expertise uit. In een aantal heldere sheets kwamen allerlei aspecten langs. Ik zou haar altijd benaderen om advies als je als instelling zo’n zelfde soort professionaliseringsslag wilt maken. 

Een van de belangrijkste leerpunten was om veel eerder de studenten te betrekken bij zo’n traject. Over het hele traject is van alles en nog wat te vinden op www.pascalkoole.nl, een website die hoe dan ook het bezoeken waard is.

Ik had nog nooit eerder analoog getwitterd trouwens. Niet met de telefoon maar via een papieren vliegtuigje konden vragen, opmerkingen, emoticons en hashtags het toneel opgegooid worden. Een mooie vondst. Dat ga ik ook een keertje doen.

(Zelf had ik op het vliegtuigje geschreven dat volgens mij de HebJeGenoegGeleerdVandaag-cyclus een héél goed idee voor ROC MN zou zijn. Maar ik ken Paul al een hele tijd… daar doet ie niets mee en gelijk heeft hij.)